اولین قفل Covid-19 در هنگ کنگ نابرابری ریشه دار را آشکار می کند


هنگ کنگ – وقتی شرلی لانگ 60 ساله در اولین قفل ویروس کرونا در هنگ کنگ حبس شد ، به اتاق کوچکی که با پسر بزرگترش مشترک داشت ، نگاهی انداخت که یک تخت و جعبه های مقوایی و وان پلاستیکی برای نگهداری لباس دارد.

او سعی کرد بوی قالب و دیوارهای پوشیده از قالب را نادیده بگیرد. او سبزیجات تازه ای را که در خانه داشت توزیع کرد و از تهیه کنسرو و رشته فرنگی تهیه شده توسط دولت هنگام وضع محدودیت ها در روز شنبه ناراضی بود. او به ماهیت نزدیک و بهم پیوسته ساختمان آپارتمانی خود فکر کرد.

خانم لئونگ در یک مصاحبه تلفنی گفت: “اگر اتاقی آلوده باشد ، چگونه نمی توان موارد را در آپارتمان های تقسیم شده پخش کرد؟” “چگونه می تواند ایمن باشد؟”

مدت هاست که هنگ کنگ یکی از نابرابرترین مکان های کره زمین بوده است ، شهری که مراکز خرید لوکس و مجلل آن در کنار ساختمانهای آپارتمانی شلوغ ، جایی که حمام گاهی اوقات آشپزخانه است ، نشسته اند. در زمان های عادی ، این نابرابری اغلب توسط سطح براق شهر پنهان می شود. اما در طی بیماری همه گیر ویروس کرونا ، قیمت آن بی خطا شد.

بیش از 160 مورد تایید شده از 1 ژانویه تا پایان هفته گذشته در منطقه اردن از حدود 1100 مورد در سراسر شهر کشف شده است. دولت با قفل 10 هزار نفر از ساکنان در منطقه ای از 16 بلوک به این واکنش پاسخ داد. بیش از 3000 کارگر ، بسیاری از آنها با لباس Hazmat ، برای انجام آزمایش های گسترده به منطقه هجوم آوردند.

مدیر عامل هنگ کنگ ، کاری لام ، روز سه شنبه گفت که این قفل موفقیت آمیز بود و افزود که می توان کارهای بیشتری انجام داد. کمی بعد مقامات رسمی یکی از آنها را در نزدیکی Yau Ma Tei اعلام کردند.

مسئولان اظهار داشتند که وخیم شدن اوضاع زندگی بسیاری از اردنی ها به گسترش ویروس دامن زده است. یک محله پرجمعیت که به دلیل بازار شلوغ شب ، آپارتمان های بلند مرتبه و تعداد زیادی غذاخوری مشهور است ، اردن خانه برخی از بالاترین غلظت های مسکن در شهر است ، زیرمجموعه هایی که با تقسیم آپارتمان ها به دو یا چند کوچکتر ایجاد می شوند .

بیش از 200000 فقیرترین مردم شهر در چنین واحدهایی زندگی می کنند که متوسط ​​فضای زندگی برای هر نفر 48 متر مربع است – کمتر از یک سوم اندازه پارکینگ در نیویورک. بعضی فضاها به قدری کوچک و محدود هستند که قفس یا تابوت نامیده می شوند.

همین شرایط که ممکن است منجر به شیوع آن شود نیز قفل کردن را برای بسیاری از ساکنین که نگران از دست دادن کار یک روزه خود هستند یا می ترسند گرفتار شیوع انتقال هوای ضعیف شوند ، به ویژه دردناک است. مقامات اعتراف کردند که دقیقاً نمی دانند چه تعداد نفر در آپارتمانهای تقسیم شده زندگی می کنند و این امر تلاش برای آزمایش همه را پیچیده می کند. تبعیض علیه جنوب آسیای کم درآمد که بسیاری از آنها در منطقه متمرکز هستند نیز مشکلاتی را ایجاد می کند.

برخی دولت را متهم می کنند که اجازه می دهد شرایط به وجود بیاید و سپس اقدامات سختی را به گروهی تحمیل می کند که حداقل توانایی تحمل آنها را دارند. هنگ کنگرهای ثروتمند دارند باعث شیوع آنها می شود یا قوانین فاصله اجتماعی را نقض کرد، بدون عواقب مشابه.

اندی یو ، یک مقام منتخب در منطقه قفل ، گفت: “اگر آنها اشتباهی مرتکب شدند ، فقر ، زندگی در یک آپارتمان جداگانه یا رنگ پوست متفاوت بود.”

از زمان آغاز همه گیری ، آپارتمان های تقسیم شده باعث نگرانی شده اند.

خانم لئونگ ، بازنشسته و پسرش فقط یک تخت دارند که شب در آن می خوابد و پسرش پس از بازگشت از شیفت شب به عنوان کارگر ساختمانی ، روز می خوابد. وی گفت که یک تیر سقف ترک هایی را نشان می دهد ، اما صاحبخانه تعمیرات را به تعویق انداخته است. کپک نیز یک مشکل ثابت است ، زیرا آب کثیف از یک واحد همسایه می چکد.

لوله کشی در آپارتمان های جداگانه اغلب به گونه ای تنظیم می شود که حمام یا آشپزخانه بیشتری داشته باشد ، اما نصب اغلب ناقص است. در طی شیوع SARS در سالهای 2002 تا 2002 ، بیش از 300 نفر در یک مجتمع مسکونی آلوده شدند و 42 نفر پس از ویروس جان خود را از دست دادند. از طریق یک لوله آب معیوب پخش می شود.

دولت وعده اصلاحات پس از SARS را داده است ، اما تصدیق کرده است که وضعیت همچنان خطرناک است.

دبیر بهداشت و غذا ، صوفیا چان روز شنبه گفت: “بسیاری از ساختمانهای منطقه ممنوعه قدیمی تر و در وضعیت نامناسبی قرار دارند.” “خطر ابتلا به عفونت در جامعه بسیار زیاد است.”

در پایان ، این قفل فقط دو روز طول کشید ، تا نیمه شب یکشنبه ، زمانی که دولت گفت که اکثر ساکنان منطقه را با موفقیت آزمایش کرده است. سیزده نفر مثبت هستند.

اما کارشناسان می گویند دولت نتوانسته است مشکلات اساسی را برطرف کند.

وونگ هونگ ، دستیار مدیر انستیتوی عدالت سلامت در دانشگاه چینی هنگ کنگ ، گفت که دولت آپارتمان های تقسیم شده را به درستی تنظیم نمی کند.

پروفسور وونگ گفت: “آنها می ترسند که اگر کاری انجام دهند ، جایی نیست که این خانواده های کم درآمد بتوانند محل اسکان خود را پیدا کنند.” بازار املاک و مستغلات در هنگ کنگ به طور مرتب رتبه بندی می شود حداقل در جهان موجود است.

نابرابری در درآمد در هنگ کنگ نیز با قومیت بسیار گره خورده است و همه گیری ها تبعیض طولانی مدت علیه آسیای جنوبی را که حدود 1٪ از جمعیت شهر را تشکیل می دهند ، تشدید کرده است. تقریباً یک سوم خانواده های آسیای جنوبی با فرزندان در هنگ کنگ زیر خط فقر قرار دارند ، تقریبا دو برابر بیشتر از خانواده های سراسر شهر ، طبق داده های دولت.

بسیاری از مردم آسیای جنوبی در اردن و اطراف آن زندگی می کنند ، از جمله در ساختمان های آپارتمانی ، و با شیوع ویروس ، برخی از مردم محلی شروع به ادعای گسترده ای درباره رفتارهای غیر بهداشتی می کنند.

ریموند هو ، افسر ارشد بهداشت ، باعث خشم شد هفته گذشته ، هنگامی که وی پیشنهاد کرد که اقلیت های قومی هنگ کنگ از طریق انتقال غذا تغذیه کنند زیرا “آنها دوست دارند غذا ، سیگار ، الکل بنوشند و با هم گپ بزنند” (خانم لام ، رهبر شهر ، بعداً گفت که دولت پیشنهاد نکرده است که این بیماری مربوط به قومیت است.)

سوشیل نوا ، صاحب یک رستوران نپالی که در منطقه قفل با رنگی زیبا رنگ آمیزی شده است ، تصاویر تلفن خود را به مفسران آنلاین نشان می دهد ، جامعه خود را با حیوانات مقایسه می کند و آنها را الکلی می داند.

“ما فقط در اینجا سخت کار می کنیم ، مالیات می پردازیم ، پس چگونه اینقدر از هنگ کنگ جدا شده ایم؟” آقای نیوآ با اشاره به تبعیض در حالی که کارمندی با ظروف آبجو وارداتی بیل می زد گفت:

پروفسور وونگ گفت که دولت همچنین نتوانسته است به طور موثر با آسیای جنوبی ارتباط برقرار کند ، که منجر به سردرگمی در مورد قفل شده است. (بعداً دولت گفت كه مترجمان را فرستاده است.) ساير ساكنان گفتند كه دولت غذايي را تهيه كرده است از نظر فرهنگی مناسب نیست، به عنوان گوشت خوک برای مسلمانان.

هنوز هم آقای نیوا گفت که او از این قفل پشتیبانی می کند. وی گفت: اگرچه او پول خود را از دست داده بود ، اما كنترل شیوع از اهمیت بیشتری برخوردار بود.

صاحبان مشاغل دیگر موافقت کردند اما خواستار جبران خسارت از دولت شدند.

Low Hung-kau ، صاحب یک غرفه گوشه ای به نام Shanghai Delicious Foods ، گفت که او مجبور شده مواد اولیه رول خود را که از قبل آماده شده بود ، دور بریزد – که از زمان شیوع محله ، ضربه دیگری به رکود در تجارت است.

وی گفت: “من 60 درصد از تجارتم را از دست دادم.” “به سختی کسی عبور می کند.”

وی روز پس از حصر را سپری کرد و صاحبان شرکتهای همسایه را جمع کرد تا از دولت بخواهند حداقل بخشی از ضررهای خود را در آخر هفته پرداخت کند. مقامات دولتی با گفتن این جمله از موضوعات جبران خسارت طفره رفته اند آنها امیدوار بودند که کارفرمایان از حقوق کارمندان دریغ نکنند که کار را از دست داده بود

فعالان از دولت در سراسر همه گیر همه جانبه به دلیل تلاش های امدادی انتقاد کرده و خاطرنشان کرده اند که این کشور مزایای بیکاری ارائه نمی دهد. بعلاوه ، کمکهای دولتی بیشتر به جای کارمندان به کارفرمایان اختصاص دارد. برخی از شرکت ها در ازای حفظ حقوق کارمندان درخواست یارانه کرده اند ، سپس از این شرط کناره گیری می کند.

برخلاف خطرات ، برخی دیگر چاره ای جز کار با مسدود کردن نداشتند.

هو لای ها ، نظافتچی 71 ساله خیابان گفت که او آخر هفته درست جاده ها را تمیز کرده و فاضلاب ها را تمیز کرده است ، درست چند روز پس از شناسایی آنها به عنوان منابع بالقوه آلودگی.

وی در حالی که روز دوشنبه گرد و غبار را به یک شبکه باز فرو برد ، گفت: “کمی ترسیده ام ، اما راهی دیگر وجود ندارد. “منطقه قفل شده بود ، اما کار ما همچنان ادامه دارد.”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *