خشونت می تواند عقب نشینی نیروهای آمریکایی از افغانستان را به تأخیر اندازد


کابل ، افغانستان – به نظر می رسد هم دولت افغانستان و هم دشمنان طالبان در حال آماده سازی برای یک بهار خشونت بار در میان عدم اطمینان در مورد اینکه آیا دولت بایدن مهلت اول ماه مه برای خروج همه نیروهای آمریکایی از افغانستان را رعایت می کند ، هستند.

روز پنجشنبه ، پنتاگون س questionsالاتی را در مورد اینکه آیا عقب نشینی – توافق شده در توافق صلح ایالات متحده و طالبان در فوریه 2020 – پیش از موعد مقرر پیش خواهد رفت ، زیرا دولت جدید بایدن در توافق حاصل از سلف خود بررسی می کند. این بیانیه به دنبال اظهارات جنگ طلبانه طالبان و مقامات دولت افغانستان انجام شد که بر اثر امواج خشونت در سراسر کشور دامن زده شد.

جان اف کربی سخنگوی پنتاگون در جلسه توجیهی اخبار گفت: “بدون انجام تعهدات خود در مورد چشم پوشی از تروریسم و ​​متوقف کردن حملات خشونت آمیز به نیروهای امنیت ملی افغانستان ، بسیار دشوار است که راهی مشخص برای دستیابی به توافق مذاکره دیده شود. “اما ما هنوز به آن متعهد هستیم.”

ذبیحولا مجاهد ، سخنگوی طالبان ، جمعه در شبکه های اجتماعی گفت که ادعاهای آقای کربی “بی اساس” بود.

توافق نامه بین طالبان و دولت ایالات متحده در ازای تعهدات ضدتروریستی طالبان و قول وادار کردن دولت افغانستان به آزادی 5000 زندانی ، عقب نشینی نیروهای آمریكا و ناتو از افغانستان را آغاز كرد. این اقدام نشان دهنده قوی ترین تلاش ایالات متحده برای خروج از طولانی ترین جنگ خود است و به طور بالقوه زمینه را برای مشارکت طالبان در آینده در دولت افغانستان فراهم می کند.

اما به گفته مقامات افغانستان ، این گفتگوها دولت افغانستان را تعطیل و آن را ناشناخته گذاشت. در زمان رئیس جمهور سابق دونالد ج. ترامپ گفت دیپلمات های آمریکایی در تلاش برای تسریع در گفتگوها ، اغلب نگرانی های کابل را نادیده می گیرند.

در حال حاضر 2500 سرباز آمریكایی در افغانستان حضور دارند كه این تعداد در سال گذشته 12 هزار نفر بود. و در حالی که دولت افغانستان از عقب نشینی نیروهای غربی حمایت می کند ، می خواهد برنامه ای کندتر از توافق با طالبان داشته باشد.

او اکنون با این احتمال روبروست که عدم اطمینان در مورد زمان خروج نیروها می تواند به خشونت بیشتر دامن بزند.

با متوقف شدن گفتگوهای صلح بین دولت افغانستان و طالبان در دوحه ، قطر ، در بررسی واشنگتن به توافق های طالبان برای قطع روابط با گروه های تروریستی و کاهش خشونت ، توافق شده پرداخته خواهد شد.

مقامات آمریکایی مدتهاست که اصرار دارند که این توافق “مشروط” است و اگر طالبان این شرایط را برآورده نکنند ، حضور نیروهای آمریکایی را در این کشور گسترش می دهند.

طالبان که خود را برای فصل جنگ بهار آماده می کنند ، در حال حاضر در چندین شهر افغانستان موقعیت خوبی دارند ، زیرا در سالهای اخیر سودهای مداوم در سراسر کشور کسب کرده اند.

اما سخنان اخیر بایدن در کاخ سفید پیام اطمینان بخشی بیشتری به رئیس جمهور افغانستان و غنی و دیگر مقامات دولتی ارسال کرد و ابراز امیدواری کرد که دیگر این افراد برکنار نشوند و آمریکایی ها به زودی آنجا را ترک نکنند.

هفته گذشته ، حمدالله محیب ، مشاور امنیت ملی افغانستان ، طالبان را هنگام گفتگو با گروهی از کماندوهای افغان در یک پایگاه هوایی در نزدیکی کابل ، به شدت انتقاد کرد.

آقای محبی که سابقه طولانی در فوران چنین سخنان تندی دارد ، گفت: “آنها ثابت کرده اند که تمایلی به صلح ندارند و یک گروه تروریستی هستند.” آخرین اظهارات وی پس از تماس تلفنی با همتای جدید آمریکایی خود ، جیک سالیوان صورت گرفت.

مقامات افغان در خلوت گفته اند كه درخواست آقای سالیوان برای بازگرداندن سطح معینی از اعتماد بین دولت غنا و كاخ سفید به آنها اطمینان داده است كه با ادامه گفتگوهای صلح دوحه صدای آنها شنیده خواهد شد.

روز پنجشنبه ، وزیر خارجه جدید آنتونی جی. بلینکن با آقای غنی صحبت کرد و “تمایل ایالات متحده برای همه رهبران افغانستان برای حمایت از این فرصت تاریخی برای صلح ، با حفظ پیشرفت های حاصل در 20 سال گذشته” ابراز کرد.

به نظر می رسد اطمینان کاخ سفید مبنی بر اینکه دولت غنا خطوط ارتباطی کافی با کابینه آقای بایدن خواهد داشت ، نگرانی دولت افغانستان در مورد تصمیم ایالات متحده برای بازداشت زلمای خلیل زاد ، دیپلمات پیشگام مذاکرات ایالات متحده و طالبان را برطرف می کند.

برخی از مقامات افغانستان به آقای خلیل زاد بی اعتماد هستند و با گفتگوی وی با طالبان در دولت ترامپ خصمانه بوده اند ، به ویژه فشارهای وی بر آنها برای آزادی حدود 5000 زندانی طالبان به امید ادامه خشونت ها.

چنین نیست ، اما زمینه را برای گفتگوهای دولت افغانستان و طالبان که در ماه سپتامبر در دوحه آغاز شد ، هموار کرد.

اسفندر میر ، دانشجوی فوق دکترا در دانشگاه استنفورد ، گفت که یک عارضه دیگر برای دولت بایدن این بود که دولت افغانستان “خانه ای است که به دلیل رقابت تقسیم شده است”.

بسیاری از مقامات افغانستان می گویند که آنها معتقدند طالبان تنها یک منافع دارند: به دست گرفتن قدرت با زور. و همه طرفین درگیری متفق القول هستند که عدم مهلت مهلت خروج در ماه مه ، تعادل موجود در میادین جنگ کشور را به سرعت تغییر داده و می تواند تلاش هماهنگ طالبان برای ورود به شهرها را به خطر بیندازد.

در همین حال ، قدرت های منطقه ای ، به ویژه ایران و پاکستان ، به دنبال زمان خود هستند و منتظرند ببینند بعد از آقای بایدن چه اتفاقی می افتد.

به عنوان مثال ، ایران روز چهارشنبه در تهران میزبان ملا عبدالغنی برادر ، معاون رهبر طالبان بود ، که می تواند به عنوان نمایانگر آمادگی این کشور برای ایفای نقش فعال تر در مذاکرات تلقی شود.

دخالت ایران در جنگ افغانستان از سال 2001 تغییر کرده است و جریان های ژئوپلیتیکی را در طول جنگ برجسته می کند. از یک طرف ، خط رسمی تهران بازگشت طالبان را به عنوان تهدیدی مستقیم علیه ایران محکوم کرد. مقامات افغان می گویند ، اما از سوی دیگر ، عوامل ایرانی بی سر و صدا گروه شورشی را سرنگون کرده و اسلحه و سایر تجهیزات را در جنوب غربی افغانستان ارائه می دهند.

آقای برادر در اشاره ای آشکار به دولت افغانستان به رسانه های ایرانی گفت که طالبان “به ایالات متحده اعتماد ندارند و ما با هر گروهی که مزدور ایالات متحده باشد مبارزه خواهیم کرد.”

اما فقط یک ماه قبل ، وزیر امور خارجه ایران محمد جواد ظریف به شبه نظامیان شیعه آموزش دیده ایران پیشنهاد داده بود که در “مبارزه با تروریسم” به دولت کابل خدمت کنند. وی در مصاحبه با یک روزنامه افغانستان صحبت کرد.

مقامات در اینجا این را به عنوان نشانه واضحی از همسایه قدرتمند خود تلقی کرده اند که قصد دارد بیشتر درگیر درگیری های افغانستان شود.

در اوایل این هفته ، یک هیئت طالبان با مقامات در مسکو دیدار کرد و روز جمعه ، عباس استانکزی ، مذاکره کننده طالبان ، به خبرنگاران گفت که دولت غنا “در مورد صلح صادقانه نیست”.

عبدالله عبدالله ، رئیس شورای دولت افغانستان که رهبر مذاکرات صلح است ، روز پنجشنبه در مصاحبه با نیویورک تایمز بدبین بود.

آقای عبدالله گفت: “طالبان موضع حداکثری دارند.” وی افزود: “قبل از مذاکرات ، ما به این باور رسیده ایم که خشونت قابل توجهی کاهش خواهد یافت.”

آقای عبدالله گفت: “نگرش اخیر طالبان دلگرم کننده نبوده است.” 11 حمله و دلیل اصلی حمله نیروهای آمریکایی به این کشور در سال 2001.

به گزارش وزارت خزانه داری آمریکا در اوایل ماه جاری گفت القاعده فقط در افغانستان قدرت یافته است و در سال 2020 با طالبان روابط خود را ادامه داده است.

با وجود موجهای قتلهای هدفمند در سراسر کشور – ترس شدید در برخی از پرجمعیت ترین شهرهای افغانستان ، از جمله کابل ، کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان دریافته است که تعداد مرگ و میر غیرنظامیان از سال 2019 بیش از 20 درصد کاهش یافته است.

این گزارش همچنین دریافت که 8500 غیرنظامی در سال 2020 در افغانستان کشته و زخمی شدند.

نجیم رحیم و فهیم عابد در تهیه گزارش همکاری داشتند.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *