در هنگ کنگ با لطف غریبه ها درد کوید را تسکین دهید


هونگ کنگ – برنیس موران و خانواده اش فکر کردند که می دانند وقتی در ماه اکتبر به هنگ کنگ پرواز می کنند چه انتظاری دارند: یک آزمایش ویروس کرونا برای ورود ، سپس یک ساعت انتظار در فرودگاه برای نتایج منفی قبل از اینکه آنها شروع به ترک دو هفته کنند. قرنطینه الزامی.

خانم موران ، خلبان ، سه فرزند خود را از خانه خود در دوبلین به هنگ کنگ آورده بود تا برای اولین بار پس از ماه ها پدرشان را که خلبان است نیز ببیند.

“در حالی که منتظر نتیجه آزمایش بودیم ، چندین پرستار – سر تا پا با لباس هاسمایی – نزد من آمدند و گفتند ،” زارا کیست؟ خانم موران به یاد می آورد. “من با شوک به آنها نگاه کردم و او از یک روز خوش به یکی از بدترین روزهای زندگی من تبدیل شد.”

آزمایش زارا برای ویروس کرونا مثبت بود. طبق قوانین هنگ کنگ ، وی برای مدت دو هفته به بیمارستان اعزام می شود ، در حالی که خانم موران و دو فرزندش 5 و 11 ساله به یک اردوگاه قرنطینه جداگانه می روند.

هشت سالگی زارا بود.

خانم موران گفت: “من فقط به توپ کوچک کرکی صورتی نگاه کردم که یک شاخ را روی زمین خوابانده بود.” “من کاملاً دل شکسته و دیوانه بودم.”

خانم موران خیلی سریع از “مشاوره”گروه پشتیبانی قرنطینه HK، “یک انجمن فیس بوکی که وی هنگام سفر زودهنگام به هنگ کنگ در هنگام شیوع بیماری ، مفید دانست. او به زودی از دو زنی که قبلاً هرگز ملاقات نکرده بود تماس تلفنی گرفت و به او گفت که وحشت نکن و آنها کمک خواهند کرد.

صبح روز بعد وقتی او در بیمارستان FaceTime با زارا تماس گرفت ، دخترش با لگوس بازی می کرد. خانم موران پرسید که آنها را کجا برده است.

خانم موران گفت: “او می گوید ،” اوه ، یک کیسه اسباب بازی و یک کارت تولد تازه بیرون آمد. ” “من رفتم ، چه؟ باورم نمی شد. و ناگهان فهمیدم که خوب است. “

اعضای گروه پشتیبانی سازماندهی کرده بودند که هر روز اسباب بازی و وعده های غذایی گرم را به زارا برسانند.

خانم موران گفت: “هر روز صبح که به زارا زنگ می زدم ، بینی او در یک کیسه بود.” “او فقط فکر می کرد هر روز روز تولدش است.

هنگامی که گروه فیس بوک در ماه مارس آغاز به کار کرد ، برگزارکنندگان حدس زدند که همه گیری ، و بنابراین گروه ، حداکثر برای چند ماه ادامه خواهد داشت. مرز به روی گردشگران بسته شده بود ، بنابراین این گروه تمرکز خود را بر کمک به ساکنان هنگ کنگ برای قرنطینه خود پس از بازگشت به خانه گذاشتند. طبق گفته وزارت بهداشت ، حدود 600،000 نفر از سرزمین اصلی چین و خارج از کشور از زمان شیوع بیماری در قرنطینه شده اند.

اما سفر به هنگ کنگ فقط با افزایش همه گیر و دولت و افزودن قوانین لایه به لایه ، پیچیده تر می شود. آخرین تغییرات شامل افزایش ناگهانی قرنطینه هتل به سه هفته و همچنین ممنوعیت مسافران از برزیل ، انگلیس ، ایرلند و آفریقای جنوبی در میان نگرانی در مورد انواع جدید ویروس است.

اکنون این گروه تقریباً 30،000 عضو دارد و سازمان دهندگان آن آن را به عنوان پناهگاه مثبت و شفقت در نظر می گیرند.

تاکنون بیش از 100 “دوست” قرنطینه ای با افرادی که نیاز به کمک در مواردی مانند گرفتن آزمایش های پیگیری و انجام سفارشات دارند ، ترکیب شده اند.

تس لیونز ، یکی از 11 مجری جامعه داوطلبان ، گفت: “ما نمونه بزاق آنها را گذاشتیم ، برای آنها مواد غذایی آوردیم ، سگهایشان را گشتیم.”

بعضی اوقات بیشترین چیزی که افراد قرنطینه به آن احتیاج داشتند این بود که شخصی به او گوش فرا دهد.

خانم لیونز گفت: “دانستن اینکه چیزی بهتر است ، استقامت را آسان نمی کند.” “ما می خواستیم کمک عملی را با حمایت عاطفی ترکیب کنیم.”

جیمسون گونگ در ژوئیه گذشته به گروه پیوست وقتی مادرش ، آنا ، اکنون 84 ساله ، از نیویورک به تنهایی به زادگاهش هنگ کنگ سفر کرد ، جایی که او نیم سال را در کنار خانواده اش بود.

وی در پستی نوشت: “اگر شخص دیگری در این پرواز است ، لطفاً به ما كمك كنید تا از او مراقبت كنیم”.

مسافران این گروه در فیس بوک پست را دیدند و قبل از پیاده شدن از هواپیما به زبان انگلیسی و کانتونیایی به خانم گونگ سلام کردند.

یکی بلافاصله پس از فرود نوشت: “من درست مقابل او نشسته ام”. “به نظر می رسد او خوب کار می کند.”

شخصی که این پست را ندیده بود خانم گونگ بود که از فیس بوک استفاده نمی کند.

آقای گونگ گفت: “او نمی دانست چرا مردم به او مراجعه می كنند.”

فرزندان خانم گونگ قبل از لازم الاجرا شدن قوانینی جدید مبنی بر الزام هر کسی که از ایالات متحده می آید در هتل ، نه در خانه قرنطینه شود ، فرزندان خانم سوار هواپیما شده بودند. اما آنها از ترس امتناع از مسافرت ، به مادرشان در مورد انتظار طولانی که باید هنگام ورود تحمل کند ، نگفتند.

بعد از فرود آمدن خانم گونگ ، او برای تماس با پسرش تلفن شخصی را قرض داد ، وی توضیح داد که برای آزمایش باید تمام روز را در فرودگاه بماند.

“شوخی می کنی؟” او پاسخ داد.

در آن زمان ، او در میان مسافرانی که آن روز وارد شدند ، به یک مینی سلبریتی تبدیل شد. افراد دیگری که منتظر نتیجه آزمایش خود در فرودگاه بودند ، عکس ها و مشاهدات Por Por ، یک واژه کانتونیایی مادربزرگ را با کلاه سطل ، کفش های کتانی قرمز و جلیقه قرمز ارسال کردند. (“او روزنامه خواندن خود را تمام کرد” ، “او اکنون چرت زد” ، “او دوباره بلند شد” ، “من فکر می کنم او اکنون می پرسد چه زمانی جهنم است که ما روزی بیرون خواهیم رفت.”)

آقای گونگ گفت: “این به آنها هدفی مانند” خوب ، من 12 ساعت برای کشتن فرصت دارم ، باید از این خانم محافظت کنم “.

وقتی شب فرا رسید و مسافران شروع به آزادی خود کردند ، اعضای گروه از آقای گونگ خواستند که دیدار با مادرش را به آنها نشان دهد. او خود را به یک فیلم کوتاه متعهد کرد که در آن به خانم گونگ نزدیک شد ، او با صندلی چرخدار کنار درب چمدان منتظر او بود.

بعداً اعضای گروه جمع شدند. آقای گونگ در ماه اکتبر تعدادی را به باشگاه کمدی خود دعوت کرد ، جایی که با مادرش آشنا شد و با هم عکس گرفت.

لینا ویاس ، استاد سیاست عمومی در دانشگاه آموزش و پرورش هنگ کنگ که از ابتدای تأسیس این گروه را دنبال می کند ، گفت که او حس جامعه را پرورش داده است که گاهی اوقات در هنگ کنگ ، یک شهر شورانگیز با 7.5 میلیون نفر در سراسر جهان وجود ندارد. افرادی که ممکن است نزدیکترین همسایگان خود را قبل از همه گیری نمی شناختند اکنون به دلیل تجربه قرنطینه با افراد غریبه در ارتباط هستند.

دکتر ویاس گفت: “هنگ کنگ جایی است که مردم همیشه فرار کرده اند.” “آنها وقت نکردند که ببینند جامعه چگونه است.”

مجریان با تعجب متوجه شدند که بسیاری از افراد حتی پس از اینکه دیگر نیازی به کمک ندارند در گروه فعال باقی می مانند و اغلب می گویند می خواهند هزینه آن را پیش پرداخت کنند.

خانم لیونز گفت: “مردم در به روزرسانی داستان های خود بسیار وفادار بوده اند ، و در مورد چگونگی انعطاف پذیری قرنطینه مشاوره می دهند.”

خانم موران گفت حمایت خانواده اش از این گروه برای همیشه یادآور ظرفیت انسانی او بود.

وی گفت: “جامعه هنگ کنگ بالهای فرشته خود را به دور دخترم بسته و او را از درد جدا شدن از خانواده اش محافظت کرده است.” “آنها یک کابوس مطلق را برای من به چیزی تبدیل کردند که قابل تحمل بود.”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *