در پس زمینه شورش در ژاکت Capitol آمریکا خاطرات ناراحت کننده ای را برانگیخته است


برلین – از میان همه تصاویر ناراحت کننده ای که در سراسر جهان به عنوان یک گروه خشن که پایتخت ایالات متحده آمریکا را در واشنگتن تصرف کردند ، پخش شد ، آن عکس که به ویژه دکتر اوا املاف ، 78 ساله ، متخصص اطفال و روان درمانگر را که از کودکی از آشویتس زنده مانده بود ، ناراحت کرد. مردی که یک کلاه سیاه به سر دارد و به اردوگاه آشویتس تزئین شده است.

دکتر املاف گفت: “من آنچه را دیدم باور نمی کردم.” “این واقعا تابو را شکست. من هرگز باور نمی کنم که این امر توسط آمریکایی ها امکان پذیر باشد. “

که تصویر تورهای رسانه های اجتماعی را دنبال می کرد و در روزنامه ها از انگلیس به آلمان به لهستان به عنوان نمونه ای از افرادی که روز چهارشنبه در کاپیتول خشمگین بودند و آنچه که آنها فکر می کنند مکانی را نماد نقطه پایین بشریت می دانند ، ذکر شد.

با رشد یهودی ستیزی و ناسیونالیسم راست افراطی در سراسر جهان طنین ویژه ای داشت. و برای افرادی که از اردوگاه مرگ نازی ها مانند دکتر امولوف جان سالم به در بردند ، با درک این واقعیت که نسل های بعدی ممکن است درس های هولوکاست را نیاموخته اند ، این درد را نیز اضافه کردند.

هنگامی که آشویتس آزاد شد ، دکتر املاوف فقط 2 سال داشت. شماره خال کوبی شده توسط نازی ها بر روی بازوی او – A-26959 – هنوز هم قابل مشاهده است. مادرش نیز زنده مانده و آنها به خانه خود در اسلواکی بازگشتند ، جایی که دختر در دانشکده پزشکی تحصیل کرد. وی در دهه 1960 به مونیخ نقل مکان کرد و در آنجا ازدواج کرد و سه پسر در آنجا بزرگ کرد.

وی گفت ، یکی از آنها با یک زن آمریکایی ازدواج کرد و به ایالات متحده نقل مکان کرد ، جایی که وی در 30 سال گذشته زندگی کرده است.

او گفت ، نه فقط ژاکت. با دیدن پنجره های شکسته در پایتخت ، مجسمه ها پیچ خورده و کاغذهای نمایندگان پراکنده روی زمین نمادی از بی اعتنایی عمیق به دموکراسی است ، که مدتها به عنوان چراغ راهنمایی در گوشه های تاریک جهان عمل می کرد. وی گفت: “آنها اصول دموکراتیک را در قلب دموکراسی زیر پا گذاشته اند.”

وی ادامه داد: “ما به عنوان یهودی ، سعی کردیم فرزندانمان را به آمریکا ببریم تا آنها در آزادی و امنیت زندگی کنند.” “آنچه در این کشور اتفاق افتاد فقط یک قدم با توتالیتاریسم فاصله دارد.”

روز قبل از اعتراضات ، یک عضو کنگره ، نماینده مری میلر ، جمهوریخواه ایلینوی ، هیتلر را ستود برای کارزار آموزش جوانانش ، در یک سخنرانی در پایتخت به عنوان بخشی از رالی مادران برای آمریکا. وی روز جمعه در میان درخواست های استعفای خود عذرخواهی کرد.

به گفته کریستوف هوبنر ، برای بسیاری از بازماندگان آشویتس ، ماه ژانویه یک ماه دشوار است که خاطرات قانع کننده ای از راهپیمایی های مرگ را که بسیاری از اردوگاه را مجبور کرده و آخرین روزهای وحشتناک قبل از آزادسازی آشویتس در 27 ژانویه 1945 را به همراه دارد. مدیر اجرایی معاون رئیس جمهور کمیته بین المللی آشویتس، گروهی که توسط بازماندگان برای جلوگیری از آشویتس دیگر تأسیس شد. این تنها تأثیر تصاویر را بدتر می کند.

اوا فهیدی که به همراه خانواده اش در سال 1944 به آشویتس تبعید شد ، در آنجا پدر و مادر و خواهرش درگذشتند ، گفت: “این تصاویر برای ما که زنده مانده ایم نفرت انگیز است.” “ایده پوشیدن چنین پیراهنی روی بدن شخصی هولناک است.”

وی گفت ، آمریکایی بودن حتی اوضاع را بدتر کرد. اگرچه طی دو دهه گذشته آنچه را “نوزایی” یهودستیزی توصیف می کند تجربه کرده است ، اما ایالات متحده همیشه یک استثنا بوده است.

پس از همه ، او گفت ، هنگامی که ارتش ایالات متحده او را در آلمان مرکزی آزاد کرد ، آمریکایی ها او را آزاد کردند ، جایی که او توسط نازی ها منتقل شد و مجبور به کار در یک کارخانه مهمات شد.

وی از خانه اش در بوداپست گفت: “آمریکایی ها و آزادی ، آنها یکسان بودند.” “آنها مترادف بودند.”

بنای یادبود و موزه آشویتس-بیرکناو ، که محل برگزاری اردوگاه اصلی تجمع و نابودی را حفظ می کند و مردم را در مورد تاریخچه آن آگاه می کند ، به دنبال بحث در مورد این اردوگاه و نحوه به تصویر کشیدن آن در بحث های عمومی است. وقتی کارمندان متوجه بحث پیراهن ورزشی در کانال های رسانه های اجتماعی خود شدند ، با پیوند دادن به یک درس تاریخ در مورد اردوگاه قضاوت کردند.

پاول ساویتسکی ، سخنگوی بنای یادبود گفت: این بحث همچنین بر روی سایت های فروش پیراهن های عرق و لباس های دیگر با نمادها یا جملات ضد یهودی متمرکز شد و از مردم خواست که با آنها تماس بگیرند و خواستار برداشته شدن آنها شوند.

آقای ساویکی گفت: “هزاران نفر همچنین درس آنلاین تاریخ آشویتس را که در آن مشترک بودیم ، گشودند.” “بنابراین امید است که وضعیت جنجالی آگاهی تاریخی را افزایش دهد.”

همه بازماندگان از این تصویر شوکه نشدند. ماریان ترک ، که از آشویتس و کمپین مرگ جان سالم به در برد ، گفت تجربه ای که هنگام سفر در جنوب عمیق در جریان جنبش حقوق مدنی داشت ، وی را در معرض نژادپرستی و نفرت برخی از سفیدپوستان آمریکایی قرار داد.

در سال 1965 ، هنگام بورسیه تحصیلی به ایالات متحده ، با دکتر مارتین لوتر کینگ جونیور به سلما ، آلاباما رفت و ماشین خود را در می سی سی پی سوزاند زیرا با یک سیاه پوست سوار بود.

وی گفت ، در حالی که در جنوب بود ، بسیاری از او می پرسند که آیا به عنوان یک بازمانده از هولوکاست ، فکر می کند چیزی مانند آنچه در آلمان نازی اتفاق افتاده است ، در ایالات متحده امکان پذیر است؟

وی از خانه خود در ورشو گفت: “من به آنها گفتم بله ، این امکان وجود دارد.” “ناسیونالیسم و ​​فاشیسم منحصراً آلمانی نبودند. در شرایط و شرایط مناسب ، این اتفاق می تواند در اینجا نیز رخ دهد. “

وی همچنین به آنها گفت كه بهترین مانع در برابر نژادپرستی و ملی گرایی محافظت از دموكراسی است.

روز جمعه ، وی ابراز امیدواری کرد که با مشاهده حوادث روز چهارشنبه ، آمریکایی های بیشتری بتوانند برای اقدام علیه تضعیف دموکراسی اقدام کنند.

آقای تورسکی گفت: “اشغال پایتخت – شاید این درس خوبی برای مردم آمریکا بود.” “شاید این امر اراده دفاع از دموکراسی را تقویت کند.”



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *