سربازان چینی و هندی در مرز مورد اختلاف خود درگیر می شوند


دهلی نو – بر اساس گزارش رسانه ها و ارتش روز دوشنبه ، بر اساس گزارش رسانه ها و ارتش ، نیروهای هند و چین در مرز مورد مناقشه هیمالیا درگیر شده اند ، زیرا پکن بی سر و صدا با حمله جدید به خاک مورد ادعای هر دو طرف ، فشار خود را بر همسایه جنوبی خود تشدید می کند.

جزئیات آخرین درگیری همچنان مبهم است و مقامات هندی وقایع را دست کم می گیرند. رسانه های هند و تحلیلگران مستقل نظامی گفتند که این درگیری چند روز پیش رخ داده و سربازان دو طرف زخمی شده اند ، هرچند هیچ کشته ای گزارش نشده است.

ارتش هند فقط گفت که یک “فرد خردسال” هفته گذشته در شمال سیکیم ، یک ایالت کوهستانی هند هم مرز با چین رخ داده است.

ارتش هند در بیانیه ای گفت ، این درگیری “طبق دستورالعمل های تعیین شده توسط فرماندهان محلی مجاز بود” ، بدون توضیح چگونگی ایجاد تماس چشمی یا آسیب دیدگی کسی.

مقامات چینی حتی سختگیرتر بودند. ژائو لیجیانگ ، سخنگوی وزارت امور خارجه چین ، در یک کنفرانس مطبوعاتی منظم که قرار است روز دوشنبه برگزار شود ، تأکید کرد که دو کشور در حال گفتگوهای نظامی هستند. هو شیجین ، سردبیر گلوبال تایمز ، روزنامه ملی گرای تحت کنترل حزب کمونیست ، گزارش ها را “اخبار جعلی” خواند و گفت اصطکاک های کوچک اغلب رخ می دهد.

اگرچه جزئیات کمیاب بودند ، اما گزارش های درگیری نشان می دهد که تنش هنوز بین دو غول آسیایی که در سال 1962 در جنگی به سر بردند و از آن زمان با احتیاط نظیر مرزهای حل نشده خود را تماشا می کنند ، جریان دارد. در ماه ژوئن هنگامی که نیروهای دو طرف در نبردی مرگبار در مرز منطقه لاداخ در شمال هند درگیر شدند ، تنش ها در فضای باز آغاز شد.

در این نبرد هیچ نبردی آغاز نشده است ، این از درک ضمنی ناشی می شود که هیچ یک از طرفین در مرز متشنج هیمالیا نباید از سلاح گرم استفاده کنند. با این وجود کشته شدن بیش از 20 سرباز هندی و تعداد نامعلومی از نیروهای چینی ، تجاوزات فزاینده در هر دو طرف را نشان می دهد ، که توسط رهبران ملی گرایان اداره می شوند و انگیزه سیاسی کمی برای عقب نشینی ندارند.

کارشناسان نظامی تخمین می زنند که در حال حاضر حدود 100000 سرباز هندی و چینی فقط در منطقه لاداخ با عبور کوههای مهمانپذیر در دمای زیر صفر مواجه هستند.

از تابستان ، هر دو طرف در تلاشند تنش ها را کاهش دهند. اما در هند ، دولت نخست وزیر نارندرا مودی با گزارش هایی مبنی بر اینکه چین از تجاوز به اراضی مرزی مورد مناقشه فاصله دارد ، دست و پنجه نرم می کند.

تأیید گزارش NDTV در مورد سازه های جدید ساخته شده در منطقه کوهستانی ناهموار دشوار است. دو مقام دولت هند در آروناچال گفتند كه چینی ها اخیراً در مناطق مورد مناقشه مرز در مناطقی كه قبلاً فقط چند پست نظامی از راه دور روستا ساخته بودند ، روستاهایی ساخته اند.

دیجی بورا ، یک مقام ارشد منطقه مستقر در منطقه ، گفت: “در جایی که ارتش زندگی می کرد ، برخی از غیرنظامیان نیز در آنجا زندگی خود را آغاز کرده اند.”

مقامات وزارت امور خارجه هند در پاسخ به سوالی درباره دهکده جدید به بیانیه ای که به NDTV داده شده است ، اشاره می کنند که در آن وزارتخانه اعلام کرده است که از گزارش اخیر مطلع است و “چین در چند سال گذشته چنین کارهای ساخت زیرساخت را انجام داده است. “

رهبران حزب مخالف اصلی هند از آقای مودی به دلیل سکوت در این مورد انتقاد کرده اند. راهول گاندی ، رهبر حزب ، کنگره ملی هند ، “چین در حال گسترش اشغال خاک هند است” در توییتر گفت.

مقامات چینی وجود روستاهای جدید در این منطقه را انکار نمی کنند. اما آنها می گویند این منطقه در چین است.

هوآ چونونگ ، سخنگوی وزیر امور خارجه چین ، در ماه جاری گفت: “ساخت طبیعی چین در خاک خود کاملاً مربوط به حاکمیت است.”

رهبران محلی در آروناچال پرادش ، مصاحبه نیویورک تایمز ، گفتند که نیروهای چینی به آرامی اما پیوسته قطعات کوچک خاک هند را قطع می کنند ، همان استراتژی چین در دریای جنوب چین و در مرز آن با بوتان نشان داده است. تحلیل گران نظامی این برش سالامی را می نامند.

چاتونگ مرا ، مدیر بانک ، با استفاده از نام محلی برای منطقه مشترکی که اکنون دهکده چینی در آن است ، گفت: “لونگجو زمانی سرزمین ما بود.” “اجداد ما در آنجا زندگی می کردند.”

“ما احساس خیلی بدی داریم ، اما چه کاری می توانیم انجام دهیم؟” آقای مرا پرسید. “ما نمی توانیم با آنها بجنگیم.”

منطقه مورد نظر در دامنه هیمالیا و بیش از 1500 مایلی پایتخت دهلی نو است. رهبران محلی که در نزدیکی منطقه مورد مناقشه بازدید کردند ، گفتند که نقشه های رسمی هند نشان می دهد که منطقه لونجو چند مایل در داخل هند است. اما آنها می گویند چین از سال 1959 به طور موثر آن را کنترل کرده است.

در سالهای اخیر ، آنها گفتند ، چین پروژه های عمرانی زیادی را در امتداد مرز انجام داده و مناطقی را که قبلاً برای مردم هند قابل دسترسی بود ، اکنون غیرقابل دسترسی کرده است.

رهبران محلی گفتند که کارزار زیرساختی چین فراتر از کاری است که هند انجام می دهد و در تصرف مناطق مورد مناقشه چین م effectiveثر بوده است.

تونگپو مرا ، رهبر گروه قومی محلی Mra ، گفت: “مکان ما پنج یا شش کیلومتر با لونجو فاصله داشت.” اکنون همه چیز تحت کنترل چین است ».

تارو بامینا ، دبیر کل یک گروه جوانان آروناچال ، به ویژه ناامید شد و هفته گذشته در سازماندهی تظاهرات که صدها نفر از معترضین در داپوریژو ، یک شهر بازاری در آروناچال را شامل می شود ، کمک کرد.

آقای بامینا گفت: “این کشور ماست.” “ما می خواستیم به دولت هند بگوییم. “چرا از آن مراقبت نمی کنی؟”

آنچه رهبران محلی در آروناچال گزارش می دهند ، مشابه آنچه رهبران محلی در لاداخ بیش از 2000 مایل دورتر گزارش می دهند ، است. در چند سال گذشته ، به گفته رهبران لاداخ ، چین پروژه های ساختمانی را در مرز خود با هند افزایش داده است که از گردنه های کوهستانی عبور می کنند و هرگز مشخص نشده اند. نتیجه این است که چین می تواند سربازان – و غیرنظامیان – را خیلی سریعتر از هند به سرزمین های مرزی انتقال دهد.

فرماندهان نظامی چینی و هندی مذاکرات در مورد مرز مورد مناقشه در منطقه لاداخ را ادامه می دهند. در همین حال ، شبان لاداخ شکایت داشتند که مجبور شدند وسایل نقلیه چینی را که با گستاخی به هند عبور کرده بودند ، با خود رانند.

سوشانت سینگ ، یکی از اعضای ارشد مرکز مطالعات سیاسی در دهلی نو و از سربازان باسابقه ارتش هند ، گفت که آخرین درگیری در سیکیم ، منطقه ای که انتظار می رود هند دارای مزیت استراتژیک باشد زیرا نیروهای بیشتری دارد ، نشان می دهد که تنش در این کشور وجود دارد. با ذوب شدن زمین رشد می کنند.

آقای سینگ گفت: “اگر آن را با توجه به همه اتفاقاتی که می بینید ببینید ، این بدان معنی است که ما در تابستان سال آینده وضعیت بسیار متشنجی را بررسی می کنیم.”

استیون لی مایرز گزارشی از سئول ، کره جنوبی آورده است.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *