مدیر CDC در حال اخراج درباره زمان حضور خود در آژانس بحث می کند.


دکتر رابرت آر. ردفیلد ، مدیر مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ، روز چهارشنبه کناره گیری می کند. دکتر ردفیلد ، متخصص بیماری های عفونی با تمرکز در درمان ایدز / اچ آی وی ، آژانس بهداشت عمومی را در یکی از پرتلاطم ترین دوره های تاریخ خود اداره کرده است. او اغلب مورد انتقاد قرار گرفته است که برخلاف سناریوهای بیش از حد خوشبینانه آنها ، به دلیل سرعت زیاد آزمایش های ویروس کرونا ، در حالی که توسط آقای ترامپ و دیگران در دولت مورد حمله قرار گرفته بود ، خیلی آرام حرکت می کند تا از ایالات متحده در برابر ویروس کرونا محافظت کند. برای روند احتمالی همه گیر.

آخر هفته قبل از عزیمت وی ​​، دکتر ردفیلد در مصاحبه ای در مورد چالش ها و ناامیدی های خود صحبت کرد. در اینجا دو پاسخ قابل توجه وی وجود دارد.

(این مصاحبه ویرایش و کوتاه شده است)

ترک در زمانی دشوار است که همه گیر هنوز به اوج خود نرسیده و بدترین روزها نرسیده است. بهتر است که هنگام کنترل همه گیری ، آنجا را ترک کنیم ، اما من احساس غرور می کنم.

من رئیس جمهور منتخب را تشویق می کنم تا بر قول خود برای واکسیناسیون مردم در 100 روز تمرکز کند. خوشحالم که ما به او بنیادی دادیم تا بتواند بر اساس آن کار کند. هفته گذشته دو روز وقت داشتیم که روزانه یک میلیون نفر را واکسینه می کنیم. ما مقدمات واکسن سازی را فراهم کردیم. برای من جای تأسف دارد وقتی برخی تصور می کنند که یک برنامه واکسن با ارائه یک میلیون روزانه به نوعی یک فاجعه است – اما وقتی دولت بایدن این کار را انجام دهد این یک مدل خواهد بود.

من به هیچ وجه سعی نمی کنم از دولت بایدن انتقاد کنم. اما او قول داد 100 میلیون نفر را در 100 روز بسازد. ما در شرف تحویل روزانه یک میلیون هستیم و با این حال من در روز یکشنبه رئیس ستاد وی شنیدم که برنامه واکسن ما یک فاجعه بود و آنها یک ظرف غذا به ارث برده اند. من ترجیح می دهم آنها سپاسگزار باشند. این گفتگوی بهتری از اغراق سیاسی است.

بزرگترین ناامیدی من عدم ثبات در ارتباطات بهداشت عمومی و ناهماهنگی رهبران مدنی در تقویت پیام بهداشت عمومی بود. می توانید معنای این مطلب را بین خطوط بخوانید – “رهبران مدنی”.

می بینید که بخشهای مختلف جامعه ما دیدگاههای مختلفی در مورد آنچه باید انجام شود دارند. به نظر من ، کنترل همه گیر همیشه با حفظ سلامت اقتصادی کشور همسو بوده است. این هیچ یک یا نبود – ما این را در مدارس نشان دادیم. همچنان می توانید مشاغل ، بیمارستان ها و غیره را در خود داشته باشید. باز کنید و آن را به روشی ایمن و مسئولانه انجام دهید. بخشهایی از اقتصاد ما وجود دارد که باید محدودیت هایی داشته باشد. من استدلال می کنم که داشتن افراد در یک بار شلوغ ، نوشیدن سه یا چهار آبجو بدون ماسک ، صحبت بلندتر و بلندتر برای ترشح ترشحات تنفسی بیشتر ، احتمالاً چیزی است که باید محدود باشد

اما این واقعیت که ما رتبه ای نداشتیم ، به این معنی بود که بخش های خصوصی و دولتی بر سر چگونگی تنظیم آن به طور مستقل درگیر بودند. بنابراین واقعیت این است که ما در زمان های بسیار سختی هستیم و فکر می کنم دوست دارم این اشتباه باشد. من هنوز هم معتقدم که بدترین چیز در انتظار است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *